Er zijn erg weinig liedjes waar ik tranen van  in mijn ogen krijg. Een van die liedjes is ‘Martha’ van Tom Waits. Tom zingt over hoe hij een oude geliefde belt en weemoedig herinneringen ophaalt. Omdat het een pianonummer is heb ik me er nooit serieus aan gewaagd om het te coveren. Vandaag vond ik een versie die op gitaar redelijk te spelen valt. Maar toen ik de eerste akkoorden aansloeg en de eerste zinnen probeerde te zingen, ging het mis. Na een aantal keren oefenen gaat het inmiddels beter. Ik hoop eerdaags een traanloze versie te kunnen spelen.